{"id":172,"date":"2020-10-14T14:25:46","date_gmt":"2020-10-14T12:25:46","guid":{"rendered":"http:\/\/parafiaradlin.pl\/?page_id=172"},"modified":"2021-07-26T10:39:22","modified_gmt":"2021-07-26T08:39:22","slug":"historia-kosciola","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/info-omer.e-kei.pl\/parafiaradlin\/?page_id=172","title":{"rendered":"HISTORIA KO\u015aCIO\u0141A"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

KO\u015aCI\u00d3\u0141 PARAFIALNY P.W. \u015aWI\u0118TEGO WALENTEGO W RADLINIE<\/h4>

Historia<\/span><\/p>

Najstarsze wzmianki o wsi Radlin pochodz\u0105 z XI wieku. W XV w. wie\u015b nale\u017ca\u0142a do \u0141odzi\u00f3w z Bnina, kt\u00f3rzy od 1453 roku u\u017cywali nazwiska Opali\u0144scy. Radlin pozosta\u0142 ich w\u0142asno\u015bci\u0105 do 1700 r. Przez ca\u0142y prawie XVIII w. nale\u017ca\u0142 do rodziny Sapieh\u00f3w z Ko\u017amina. W 1791 r. nale\u017ca\u0142 do gen. pruskiego Adolfa von Kalkreutha. W 1840 r. wie\u015b sprzedana zosta\u0142 W\u0142adys\u0142awowi Radoli\u0144skiemu i sta\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 d\u00f3br jaroci\u0144skich. Pierwszy ko\u015bci\u00f3\u0142 w Radlinie wzniesiono w 2 po\u0142. XVI wieku z fundacji Andrzeja Opali\u0144skiego, marsza\u0142ka wielkiego koronnego. Przed 1593 rokiem rozpocz\u0119to budow\u0119 przy ko\u015bciele murowanej, o\u015bmiobocznej, renesansowej nakrytej kopu\u0142\u0105 kaplicy. Jej budow\u0119 uko\u0144czono w latach 1611-14. We wn\u0119trzu stiukowa dekoracja, o\u0142tarz i stalle z 1 po\u0142. XVII wieku oraz pi\u0119trowy, renesansowy nagrobek z ko\u0144ca XVI wieku (wyk. po \u015bmierci Andrzeja Opali\u0144skiego w 1593 r.). Po spaleniu drewnianego, obecny ko\u015bci\u00f3\u0142 zbudowano w latach 1686-1688 z fundacji Piotra Opali\u0144skiego, wojewody \u0142\u0119czyckiego i genera\u0142a wielkopolskiego wg plan\u00f3w Grzegorza Lentza, majstra z Poznania. Ko\u015bci\u00f3\u0142 remontowano w latach 1783 i 1837. W 1868 roku Rydlewski z Jarocina wykona\u0142, b\u0105d\u017a przemalowa\u0142 malowid\u0142a na sklepieniu nawy. Powa\u017cna restauracja kaplicy Opali\u0144skich mia\u0142a miejsce w latach 1887-1889 pod kierunkiem rze\u017abiarza W\u0142adys\u0142awa Marcinkowskiego (jego autorstwa s\u0105 m.in. herby w kasetonach). Prawdopodobnie w latach 30. XX wieku wymieniono wi\u0119\u017ab\u0119 dachow\u0105. w l. 1948-50 mia\u0142 miejsce remont ko\u015bcio\u0142a, w trakcie kt\u00f3rego m.in. odnowiono malowid\u0142a na sklepieniu nawy. W 1951 r. remontowano kaplic\u0119 W latach 80. XX wieku mia\u0142a miejsce wymiana okien w ko\u015bciele, na witra\u017ce, przez firm\u0119 M. Powalisz Bardo\u0144ska z Poznania oraz wzmocnienie fundament\u00f3w przy pomocy opaski \u017celbetowej. Na prze\u0142. XVIII\/XIX w. zbudowano drewnian\u0105 dzwonnic\u0119.<\/p>

Opis<\/h3>

Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Radlinie po\u0142o\u017cony na po\u0142udniowo-wschodnim kra\u0144cu wsi, oddalony ok. 25 metr\u00f3w na p\u0142n.- wsch. od drogi Radliniec – Wilkowyja – \u017berk\u00f3w. Z trzech stron otoczony polami uprawnymi. Od zachodu s\u0105siaduje z plebani\u0105. Ko\u015bci\u00f3\u0142 usytuowany na p\u0142askim terenie otoczonym ceglanym murem w kszta\u0142cie wieloboku zbli\u017conego do prostok\u0105ta. Naro\u017cniki p\u00f3\u0142nocny, wschodni i zachodni – \u015bci\u0119te. Mur r\u00f3\u017cnej wysoko\u015bci, tynkowany, nakryty dwuspadowo dwiema warstwami cegie\u0142. Na teren ko\u015bcielny prowadz\u0105 dwie bramy od zachodu. Na osi wy\u017csza i szersza z drewnianymi wrotami, uj\u0119ta po bokach pilastrami, zwie\u0144czona tr\u00f3jk\u0105tnym szczytem. Druga brama w naro\u017cniku po\u0142udniowo-zachodnim, z otworem od g\u00f3ry zamkni\u0119tym p\u00f3\u0142koli\u015bcie, r\u00f3wnie\u017c uj\u0119ta pilastrami i zwie\u0144czona tr\u00f3jk\u0105tnym szczytem. Przy bramie g\u0142\u00f3wnej znajduje si\u0119 p\u0142yta nagrobna proboszcza zmar\u0142ego w 1846 roku, w obramieniu o formie kapliczki. W naro\u017cniku dwie mogi\u0142y proboszcz\u00f3w zmar\u0142ych w 1899 i 1927 r. Od wschodu, na terenie poro\u015bni\u0119tym traw\u0105 znajduje si\u0119 mogi\u0142a z piaskowca (granitu) ks. Konstantego Pieprzyckiego zm. w 1924 roku, drewniany krzy\u017c misyjny i oraz du\u017ca kamienna chrzcielnica. W po\u0142udniowo-wschodnim naro\u017cniku usytuowana drewniana dzwonnica na wysokiej podmur\u00f3wce [nr rej. 315\/988\/A z 06.03.1970 r.], pochodz\u0105ca z prze\u0142omu XVIII\/XIX wieku.<\/p>

Ko\u015bci\u00f3\u0142 orientowany, murowany z ceg\u0142y, tynkowany, jednonawowy, na planie prostok\u0105ta, od wschodu zamkni\u0119ty p\u00f3\u0142kolist\u0105 apsyd\u0105 prezbiterialn\u0105. Od p\u00f3\u0142nocy przylega o\u015bmioboczna kaplica, z przyleg\u0142\u0105 do\u0144 od wschodu zakrysti\u0105. Od zachodu dwie kwadratowe wie\u017c\u0119 w naro\u017cach wysuni\u0119te ryzalitowo, zwie\u0144czone czterospadowymi daszkami. Bry\u0142a \u015bwi\u0105tyni zwarta, z naw\u0105 nakryt\u0105 dwuspadowym dachem. Kaplica z dachem namiotowym, z latarni\u0105. Nad naw\u0105 sklepienie kolebkowe z lunetami, na zdwojonych gurtach, apsyda prezbiterium sklepiona konch\u0105. W zakrystii sklepienie krzy\u017cowe. Wi\u0119\u017aba dachowa na ko\u015bciele wymieniona, stalowa. Pokrycie dachu nad naw\u0105 z dach\u00f3wki ceramicznej karpi\u00f3wki. Fasada ko\u015bcio\u0142a tr\u00f3josiowa, z dwiema niskimi wie\u017cami na naro\u017cnikach, zwie\u0144czona wysokim szczytem. W cz\u0119\u015bci \u015brodkowej dwa pilastry na wysokich coko\u0142ach wspieraj\u0105 belkowanie z fryzem metopowym i gzymsem. Na osi prostok\u0105tny otw\u00f3r wej\u015bciowy ze skromnym portalem uszakowym, wie\u0144czonym tr\u00f3jk\u0105tnym szczycikiem. Po bokach nisze z ceramicznymi figurami \u015b\u015b. Piotra i Paw\u0142a. Na szczycie frontonu figura \u015bw. Walentego z miedzianej blachy. Elewacje boczne ko\u015bcio\u0142a rozcz\u0142onowane parami pilastr\u00f3w z oknami w dolnej partii zamkni\u0119tymi p\u00f3\u0142koli\u015bcie, w g\u00f3rnej owalnymi. W\u015br\u00f3d wyposa\u017cenia ko\u015bcio\u0142a najcenniejsze s\u0105 ambona z ok. po\u0142. XVI w., nagrobek Andrzeja Opali\u0144skiego, biskupa pozna\u0144skiego (zm. 1623); w kaplicy – renesansowy nagrobek Andrzeja Opali\u0144skiego marsza\u0142ka wielkiego koronnego (zm. 1593 r.) i jego \u017cony Katarzyny z Ko\u015bcieleckich (zm. 1601 r.) oraz o\u0142tarz z 1 po\u0142. XVII w.<\/p>

Zabytek dost\u0119pny z zewn\u0105trz. Mo\u017cliwo\u015b\u0107 zwiedzania po wcze\u015bniejszym uzgodnieniu. Bli\u017csze informacje na temat parafii oraz godziny Mszy \u015aw. s\u0105 podane na stronie internetowej parafii i archidiecezji pozna\u0144skiej: www.archpoznan.pl<\/p>

oprac. Teresa Palacz, OT NID w Poznaniu, 30-10-2015 r.<\/p>

Bibliografia<\/h3>

Katalog Zabytk\u00f3w Sztuki w Polsce, Chrzanowski T., Kornecki M. (red.), t. V, z. 5,\u00a0pow. jaroci\u0144ski, s. 14 – 16, Warszawa 1959.
Kozierowski S.,\u00a0Szematyzm historyczny ustroj\u00f3w parafialnych dzisiejszej Archidiecezji Pozna\u0144skiej, Pozna\u0144 1935.
Kohte J.,\u00a0Verzeichnis der Kunstdenkm\u00e4ler der Provinz Posen, Band III, Berlin 1896, s. 301-302.
\u0141ozi\u0144ski J.,\u00a0Grobowe kaplice kopu\u0142owe w Polsce 1520-1620, Warszawa 1973, s. 255-259.
Mi\u0142ob\u0119dzki A.,\u00a0Architektura polska XVII wieku, Warszawa 1980, s. 142 i 276.
Skuratowicz J.,\u00a0Renesansowe kaplice grobowe z XVI i pierwszej po\u0142owy XVII w. w Wielkopolsce\u00a0(w:)\u00a0Studia nad renesansem w Wielkopolsce, pod red. T. Rudkowskiego, Pozna\u0144 1970, PTPN Prace Komisji Historii Sztuki, t. 8, z. 3, s. 56-59.
Kasprzak K., Sobczak J.,\u00a0\u017berkowsko-Czeszewski park Krajobrazowy, Pozna\u0144 2009, s. 121-123.\u00a0<\/p>

INFORMACJE OG\u00d3LNE<\/span><\/h5>

Rodzaj:\u00a0ko\u015bci\u00f3\u0142<\/strong>
Chronologia:\u00a01686 – 1688<\/strong>
Forma ochrony:\u00a0rejestr zabytk\u00f3w<\/strong>
Adres:\u00a0Radlin<\/strong>
Lokalizacja:\u00a0woj. wielkopolskie, pow. jaroci\u0144ski, gmina Jarocin – obszar wiejski<\/strong>
\u0179r\u00f3d\u0142o:\u00a0Narodowy Instytut Dziedzictwa<\/strong><\/p>

\u017br\u00f3dlo –> https:\/\/zabytek.pl\/pl\/obiekty\/radlin-kosciol-parafialny-pw-sw-walentego<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

KO\u015aCI\u00d3\u0141 PARAFIALNY P.W. \u015aWI\u0118TEGO WALENTEGO W RADLINIE Historia Najstarsze wzmianki o wsi Radlin pochodz\u0105 z XI wieku. W XV w. wie\u015b nale\u017ca\u0142a do \u0141odzi\u00f3w z Bnina, kt\u00f3rzy od 1453 roku u\u017cywali nazwiska Opali\u0144scy. Radlin pozosta\u0142 ich w\u0142asno\u015bci\u0105 do 1700 r. Przez ca\u0142y prawie XVIII w. nale\u017ca\u0142 do rodziny Sapieh\u00f3w z Ko\u017amina. W 1791 r. nale\u017ca\u0142 do gen. pruskiego Adolfa von Kalkreutha. W 1840 r. wie\u015b sprzedana zosta\u0142 W\u0142adys\u0142awowi Radoli\u0144skiemu i sta\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 d\u00f3br jaroci\u0144skich. Pierwszy ko\u015bci\u00f3\u0142 w Radlinie wzniesiono w 2 po\u0142. XVI wieku z fundacji Andrzeja Opali\u0144skiego, marsza\u0142ka wielkiego koronnego. Przed 1593 rokiem rozpocz\u0119to budow\u0119 przy ko\u015bciele murowanej, o\u015bmiobocznej, renesansowej nakrytej kopu\u0142\u0105 kaplicy. Jej budow\u0119 uko\u0144czono w latach 1611-14. We wn\u0119trzu stiukowa dekoracja, o\u0142tarz i stalle z 1 po\u0142. XVII wieku oraz pi\u0119trowy, renesansowy nagrobek z ko\u0144ca XVI wieku (wyk. po \u015bmierci Andrzeja Opali\u0144skiego w 1593 r.). Po spaleniu drewnianego, obecny ko\u015bci\u00f3\u0142 zbudowano w latach 1686-1688 z fundacji Piotra Opali\u0144skiego, wojewody \u0142\u0119czyckiego i genera\u0142a wielkopolskiego wg plan\u00f3w Grzegorza Lentza, majstra z Poznania. Ko\u015bci\u00f3\u0142 remontowano w latach 1783 i 1837. W 1868 roku Rydlewski z Jarocina wykona\u0142, b\u0105d\u017a przemalowa\u0142 malowid\u0142a na sklepieniu nawy. Powa\u017cna restauracja kaplicy Opali\u0144skich mia\u0142a miejsce w latach 1887-1889 pod kierunkiem rze\u017abiarza W\u0142adys\u0142awa Marcinkowskiego (jego autorstwa s\u0105 m.in. herby w kasetonach). Prawdopodobnie w latach 30. XX wieku wymieniono wi\u0119\u017ab\u0119 dachow\u0105. w l. 1948-50 mia\u0142 miejsce remont ko\u015bcio\u0142a, w trakcie kt\u00f3rego m.in. odnowiono malowid\u0142a na sklepieniu nawy. W 1951 r. remontowano kaplic\u0119 W latach 80. XX wieku mia\u0142a miejsce wymiana okien w ko\u015bciele, na witra\u017ce, przez firm\u0119 M. Powalisz Bardo\u0144ska z Poznania oraz wzmocnienie fundament\u00f3w przy pomocy opaski \u017celbetowej. Na prze\u0142. XVIII\/XIX w. zbudowano drewnian\u0105 dzwonnic\u0119. Opis Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Radlinie po\u0142o\u017cony na po\u0142udniowo-wschodnim kra\u0144cu wsi, oddalony ok. 25 metr\u00f3w na p\u0142n.- wsch. od drogi Radliniec – Wilkowyja – \u017berk\u00f3w. Z trzech stron otoczony polami uprawnymi. Od zachodu s\u0105siaduje z plebani\u0105. Ko\u015bci\u00f3\u0142 usytuowany na p\u0142askim terenie otoczonym ceglanym murem w kszta\u0142cie wieloboku zbli\u017conego do prostok\u0105ta. Naro\u017cniki p\u00f3\u0142nocny, wschodni i zachodni – \u015bci\u0119te. Mur r\u00f3\u017cnej wysoko\u015bci, tynkowany, nakryty dwuspadowo dwiema warstwami cegie\u0142. Na teren ko\u015bcielny prowadz\u0105 dwie bramy od zachodu. Na osi wy\u017csza i szersza z drewnianymi wrotami, uj\u0119ta po bokach pilastrami, zwie\u0144czona tr\u00f3jk\u0105tnym szczytem. Druga brama w naro\u017cniku po\u0142udniowo-zachodnim, z otworem od g\u00f3ry zamkni\u0119tym p\u00f3\u0142koli\u015bcie, r\u00f3wnie\u017c uj\u0119ta pilastrami i zwie\u0144czona tr\u00f3jk\u0105tnym szczytem. Przy bramie g\u0142\u00f3wnej znajduje si\u0119 p\u0142yta nagrobna proboszcza zmar\u0142ego w 1846 roku, w obramieniu o formie kapliczki. W naro\u017cniku dwie mogi\u0142y proboszcz\u00f3w zmar\u0142ych w 1899 i 1927 r. Od wschodu, na terenie poro\u015bni\u0119tym traw\u0105 znajduje si\u0119 mogi\u0142a z piaskowca (granitu) ks. Konstantego Pieprzyckiego zm. w 1924 roku, drewniany krzy\u017c misyjny i oraz du\u017ca kamienna chrzcielnica. W po\u0142udniowo-wschodnim naro\u017cniku usytuowana drewniana dzwonnica na wysokiej podmur\u00f3wce [nr rej. 315\/988\/A z 06.03.1970 r.], pochodz\u0105ca z prze\u0142omu XVIII\/XIX wieku. Ko\u015bci\u00f3\u0142 orientowany, murowany z ceg\u0142y, tynkowany, jednonawowy, na planie prostok\u0105ta, od wschodu zamkni\u0119ty p\u00f3\u0142kolist\u0105 apsyd\u0105 prezbiterialn\u0105. Od p\u00f3\u0142nocy przylega o\u015bmioboczna kaplica, z przyleg\u0142\u0105 do\u0144 od wschodu zakrysti\u0105. Od zachodu dwie kwadratowe wie\u017c\u0119 w naro\u017cach wysuni\u0119te ryzalitowo, zwie\u0144czone czterospadowymi daszkami. Bry\u0142a \u015bwi\u0105tyni zwarta, z naw\u0105 nakryt\u0105 dwuspadowym dachem. Kaplica z dachem namiotowym, z latarni\u0105. Nad naw\u0105 sklepienie kolebkowe z lunetami, na zdwojonych gurtach, apsyda prezbiterium sklepiona konch\u0105. W zakrystii sklepienie krzy\u017cowe. Wi\u0119\u017aba dachowa na ko\u015bciele wymieniona, stalowa. Pokrycie dachu nad naw\u0105 z dach\u00f3wki ceramicznej karpi\u00f3wki. Fasada ko\u015bcio\u0142a tr\u00f3josiowa, z dwiema niskimi wie\u017cami na naro\u017cnikach, zwie\u0144czona wysokim szczytem. W cz\u0119\u015bci \u015brodkowej dwa pilastry na wysokich coko\u0142ach wspieraj\u0105 belkowanie z fryzem metopowym i gzymsem. Na osi prostok\u0105tny otw\u00f3r wej\u015bciowy ze skromnym portalem uszakowym, wie\u0144czonym tr\u00f3jk\u0105tnym szczycikiem. Po bokach nisze z ceramicznymi figurami \u015b\u015b. Piotra i Paw\u0142a. Na szczycie frontonu figura \u015bw. Walentego z miedzianej blachy. Elewacje boczne ko\u015bcio\u0142a rozcz\u0142onowane parami pilastr\u00f3w z oknami w dolnej partii zamkni\u0119tymi p\u00f3\u0142koli\u015bcie, w g\u00f3rnej owalnymi. W\u015br\u00f3d wyposa\u017cenia ko\u015bcio\u0142a najcenniejsze s\u0105 ambona z ok. po\u0142. XVI w., nagrobek Andrzeja Opali\u0144skiego, biskupa pozna\u0144skiego (zm. 1623); w kaplicy – renesansowy nagrobek Andrzeja Opali\u0144skiego marsza\u0142ka wielkiego koronnego (zm. 1593 r.) i jego \u017cony Katarzyny z Ko\u015bcieleckich (zm. 1601 r.) oraz o\u0142tarz z 1 po\u0142. XVII w. Zabytek dost\u0119pny z zewn\u0105trz. Mo\u017cliwo\u015b\u0107 zwiedzania po wcze\u015bniejszym uzgodnieniu. Bli\u017csze informacje na temat parafii oraz godziny Mszy \u015aw. s\u0105 podane na stronie internetowej parafii i archidiecezji pozna\u0144skiej: www.archpoznan.pl oprac. Teresa Palacz, OT NID w Poznaniu, 30-10-2015 r. Bibliografia Katalog Zabytk\u00f3w Sztuki w Polsce, Chrzanowski T., Kornecki M. (red.), t. V, z. 5,\u00a0pow. jaroci\u0144ski, s. 14 – 16, Warszawa 1959.Kozierowski S.,\u00a0Szematyzm historyczny ustroj\u00f3w parafialnych dzisiejszej Archidiecezji Pozna\u0144skiej, Pozna\u0144 1935.Kohte J.,\u00a0Verzeichnis der Kunstdenkm\u00e4ler der Provinz Posen, Band III, Berlin 1896, s. 301-302.\u0141ozi\u0144ski J.,\u00a0Grobowe kaplice kopu\u0142owe w Polsce 1520-1620, Warszawa 1973, s. 255-259.Mi\u0142ob\u0119dzki A.,\u00a0Architektura polska XVII wieku, Warszawa 1980, s. 142 i 276.Skuratowicz J.,\u00a0Renesansowe kaplice grobowe z XVI i pierwszej po\u0142owy XVII w. w Wielkopolsce\u00a0(w:)\u00a0Studia nad renesansem w Wielkopolsce, pod red. T. Rudkowskiego, Pozna\u0144 1970, PTPN Prace Komisji Historii Sztuki, t. 8, z. 3, s. 56-59.Kasprzak K., Sobczak J.,\u00a0\u017berkowsko-Czeszewski park Krajobrazowy, Pozna\u0144 2009, s. 121-123.\u00a0 INFORMACJE OG\u00d3LNE Rodzaj:\u00a0ko\u015bci\u00f3\u0142Chronologia:\u00a01686 – 1688Forma ochrony:\u00a0rejestr zabytk\u00f3wAdres:\u00a0RadlinLokalizacja:\u00a0woj. wielkopolskie, pow. jaroci\u0144ski, gmina Jarocin – obszar wiejski\u0179r\u00f3d\u0142o:\u00a0Narodowy Instytut Dziedzictwa \u017br\u00f3dlo –> https:\/\/zabytek.pl\/pl\/obiekty\/radlin-kosciol-parafialny-pw-sw-walentego<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-172","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/info-omer.e-kei.pl\/parafiaradlin\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/172","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/info-omer.e-kei.pl\/parafiaradlin\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/info-omer.e-kei.pl\/parafiaradlin\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/info-omer.e-kei.pl\/parafiaradlin\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/info-omer.e-kei.pl\/parafiaradlin\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=172"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/info-omer.e-kei.pl\/parafiaradlin\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/172\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":689,"href":"https:\/\/info-omer.e-kei.pl\/parafiaradlin\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/172\/revisions\/689"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/info-omer.e-kei.pl\/parafiaradlin\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=172"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}